Stoppen of doorgaan???

Afgelopen week is echt een pittige week voor mij geweest.

Door het event voor het 6-weekse programma aan te maken op facebook, en daar op mijn zakelijke pagina een filmpje van mezelf te plaatsen waarin ik mezelf ook weer heel kwetsbaar opstel. Op de plaatsen-knop klikken is dan echt echt echt, heel spannend!

Maar ook door erover te praten tegen wildvreemden op netwerkbijeenkomsten van ondernemers.

Ik sta daar wel tegen volslagen vreemden die geïnteresseerd vragen “wat ik doe” ,en die zelf bijvoorbeeld net in een technisch gesprek waren over websites, out of the bleu te vertellen

“Ik ondersteun en begeleid vrouwen met een seksueel trauma in het loslaten van het schuld- en schaamtegevoel zodat ze weer zelfverzekerd en stralend van het leven kunnen genieten.”

De reacties zijn interessant om te zien..

Veel mensen zie ik schrikken.

Sommigen weten zich geen houding te geven en negeren me verder.

Bij andere zie ik eerst de schrik en vervolgens krijg ik een reactie in de trant van “tjee, wat erg dat daar werk in is” waar wel een gesprek op volgt.

En weer anderen raakt het en willen me helpen en meedenken waar ze kunnen, wat echt supergaaf is om te ervaren.

Ondanks dat het dus mega-eng en soms mega-kwetsbaar voelt…

Want ja… wat leren we op al die marketingtrainingen en ondernemerstrainingen..

Je bent zelf als ervaringsdeskundige het grote voorbeeld, ik sta daar dus in een ruimte met heel veel mensen daarmee dus toch te vertellen dat ik een seksueel trauma heb..en die ervaring heb omgezet naar een waardevol ondersteuningsprogramma voor lotgenoten. Omgh!!

Daarbij kwam ook nog dat ik mn oudste dochter dinsdag ziek had opgehaald van school en zij dus ook aandacht nodig had.

En dat is wel een afspraak met mezelf… een ziek kind heeft mama nodig en dan ben ik er ook.. Oke, zij lag op de bank te slapen en ik zat ernaast met mn iPad. toch werkt dat anders want je aandacht is toch verdeeld..

Bij ieder geluid alert of de spuugbak weer gepakt moest worden ;) dat zorgt ervoor dat je niet zo geconcentreerd kan werken.

En de volgende dag een workshop ’s morgens waar ik al heel lang heen wilde en in de avond dat ondernemers-event.

Hulde aan mijn lieve moeder die woensdagochtend dus om 7 uur in de auto zat en hierheen kwam om de zorgtaak van me over te nemen zodat ik weg kon.

Het was voor mij echt een stap om daarin om hulp te vragen. Want…ik heb toch ooit met mezelf afgesproken dat ik er ben voor mn kind als ze ziek is…

En toch, toen ik woensdagochtend weg reed thuis voelde ik dat het toch gewoon goed was.

Ik ben mn bedrijf aan het neerzetten. Ik heb een missie.

En daarvoor pas je dus afspraken aan naar dat moment. Dit voelde goed. Dit kon gewoon, ze was niet doodziek maar had gewoon een virus.

Daarvoor mag ik mijn overtuigingen dus loslaten of ombuigen.

Dat was voor mij echt een mooi inzicht-moment.

Woensdag was voor mij dus echt de eerste live stap in zichtbaarheid. Face tot face aan mensen vertellen wat ik doe. Niet in een veilige setting van een training of workshop maar gewoon… een ruimte vol mensen met allerlei verschillende achtergronden, met allemaal hun eigen gewoontes, gedachten, vakgebieden en oordelen.

Ik kan je vertellen dat ik donderdagochtend bij het wakker worden iedere spier in mn lijf voelde…en ik had niet gesport! Puur van alles wat het met me had gedaan in de dagen ervoor..

Donderdag had ik al een dag naar de sauna geboekt staan. Om me goed te ontspannen en vanuit die ontspanning ontstaan vaak weer nieuwe ideeën. En even niet op de klok te hoeven letten.

De kids zouden uit school al naar de andere opa en oma gaan en daar mocht, superfijn, de zieke dame al eerder heen dus ik kon alsnog op tijd naar de sauna toe. Schrift mee, boek mee, zodat ik kon werken als dat uit kwam.

Maar ongelofelijk… wat een moeheid kwam eruit zeg, ik bleef in slaap vallen.

Te moe om ideeën te laten ontstaan leek het wel. Aan het einde van de middag ging het wel beter gelukkig.

Na een heerlijke dag waarin ik mezelf vooral opgeladen heb kwam ik weer thuis en had allerlei ideeën voor de volgende dag…

Niets was minder waar.. de volgende ochtend werd ik super-down wakker. Supermoe. En ik kon me vrijwel niet verbinden met mijn missie. Alleen maar vragen en slachtoffer-rol. En ik wist het en ik voelde het maar ik kreeg het niet doorbroken…

Gedachten als;

Volgens mij heb ik zo een onwijs mooi en krachtig programma wat ik aanbied.., ben ik de enige die dat dan ziet? Zie ik het dan toch niet goed.

Of; Als ik zo’n specifiek programma 18 jaar geleden voorbij had zien komen had ik het direct gedaan. (Maar dat is ook heel erg hoe ik ben.. iets voelt goed, iets resoneert.. niet te lang twijfelen maar gewoon Doen.)

Waarom gebeurt er dan verder niks.

Weet je.. ik stop er wel mee.

Zinloos dit.. Ik wil een taboe doorbreken maar dat kan ik wel willen maar mensen willen het toch niet, etc.etc.

En zo zakte ik lager, lager en lager.., de ene na de andere negatieve gedachte, supergefrustreerd en sacherijnig …maar echt opgeven deed ik nog niet. Verwijderde niet het event.. mn website bleef in de lucht, etc.

Ik had mijn frustratie gedeeld in de facebookgroep van mijn coach en ze belde me avonds even.

En na een flinke pep-talk van 3 kwartier wist ik weer waar ik stond en wat ik te doen heb.Aan de slag Geer. Niet zo denken, doen en dooooor!

Zichtbaar worden..online en offline..het is echt niet niks!!

Maar in me voel ik dat vlammetje, die passie, die me voortdrijft en me zelfs als ik eigenlijk niet meer wil toch door laat gaan.

En wanneer ik dan kijk naar mijn droom, mijn missie;

Gebroken vrouwen weer heel maken…

In Nederland, Europa, waar ook ter wereld..

Er zijn zoveel vrouwen en meisjes die nog onderdrukt worden,

zoveel vrouwen en meisjes die misbruikt worden.

En als ik daaraan denk komt het stoom uit mn oren.. Ik word daar zo boos om! En tegelijk sta ik zo machteloos. Maar ik weet dat ik met mijn boosheid niets bereik.

En ik heb iets wat ik wel kan doen.. Ik kan vrouwen helpen helen..

En wat is het mooi als ik iemand begeleid en ik zie haar de stappen zetten, ik zie haar stapje voor stapje bewust worden van haar grenzen.

Ik zie haar bewust worden van haar eigen gedachten, of ze positief of negatief zijn.

En dat ze ineens doorheeft dat die negatieve gedachten overtuigingen zijn die ze positief kan ombuigen,

En ik zie door de weken/maanden heen dat ze steeds meer in staat is om zichzelf krachtig neer te zetten.

De pijnlijke lading gaat van het trauma af.. het is niet meer levensbeheersend.

Voorzichtig onderzoekt ze hoe het echte leven, zonder pijn, schuld en schaamtegevoel, voor haar is..

Steen voor steen, muur voor muur, word de toren afgebroken.

En de littekens blijven, maar de pijn word minder en minder.

Dan weet ik weer wat ik te doen heb… Ik geef niet op…

Ook niet als er maar 1 of 2 deelnemers in mijn 6-weeks programma zitten..

Ik ga door…. Mijn boodschap is te belangrijk om stil te houden.

Ik heb wat te vertellen aan de wereld maar vooral heb ik een boodschap voor vrouwen met een seksueel trauma:

Kies ervoor om jezelf te helen op alle levels.

Kies ervoor om jouw ruimte in te nemen.

Kies ervoor om te onderzoeken welke dingen uit die gebeurtenis(sen) jou tegenhouden om het leven te leiden wat je wil leiden.

Kies ervoor om je eigen grenzen, die iemand ooit op een hele vernederende manier genegeerd heeft, opnieuw neer te zetten.

En niet in de vorm van een muur maar vanuit jouw kwetsbare vrouwen-kracht.

Want een muur sluit jou af.. je kunt niet geraakt worden maar je kunt ook niet meedoen aan het leven.

En ik ben die muur zelf ook ontelbaar vaak tegengekomen, en nu de muur weg is weet ik pas echt wat ik al die tijd gemist heb.

Er is echt geen enkele reden om te wachten.

Kies voor NU, kies voor het leven, kies voor jouw leven, kies voor jezelf en zet stappen.

Geef jezelf toestemming om jouw taboe te doorbreken, neem er afscheid van.

En ik ben er voor jou om je daarbij te ondersteunen en te begeleiden.

Op mijn Facebook pagina Praktijk Energeer staan al een paar hele mooie, simpele en concrete tips daarvoor.

https://www.facebook.com/praktijkenergeer/

Wil je serieus aan de slag met jouw zelfbeeld en overtuigingen kijk dan of mijn programma ” in 6 weken naar meer zelfcompassie” met jou resoneert.

Kijk daarvoor op mijn website

http://www.praktijkenergeer.nl/zelfcompassie-6-weekse

Ook bied ik 1 op 1 programma’s aan. Waarin ik je met alles wat ik in me heb ondersteun om jou zo snel mogelijk weer echt van het leven te laten genieten.

Wil je kennis met me maken? Heb je vragen?

Ik realiseer met heel goed dat dit een superkwetsbaar onderwerp is. Dat je niet wilt reageren op deze blog maar dat wel privé wil doen..

Doe het, ook als je twijfelt.. geef jezelf toestemming…

Stuur me dan een mail op geertje@praktijkenergeer.nl of een pb.

Dan kunnen we een vrijblijvende Skype afspraak inplannen waarin we kennis kunnen maken en jij je vragen kunt stellen.