Loop jij ook steeds tegen die muur aan??

De afgelopen jaren heb ik echt ontelbaar vaak mn neus gestoten tegen een muur. En ook heel erg vaak voelde het alsof ik me te pletter liep. Zohard knalde ik dan tegen die muur aan.. alsof die muur voor mijn snelheid of hardheid opzij zou gaan. Of zou verdwijnen.

 

De tussenpozen met overeind krabbelen werden steeds korter maar ik kwam geen stap verder.

 

En na een tijdje was ik het zo ongelofelijk zat dat ik niet verder kwam dat ik ben gaan kijken waardoor dat dan kwam.

 

En toen kwam ik erachter dat het een muur was die ik, schrik niet, zelf had gebouwd en zelf in stand hield…. een muur van mijn taboe’s.. waardoor ik niet de wereld in durfde met mijn passie, waardoor ik niet durfde te kiezen voor groei….

 

Je snapt wat er in eerste instantie gebeurde toen ik me dat realiseerde.. Ik reageerde vol ongeloof naar mezelf toe… Nee ik wilde toch wel gaan voor…groei, mn praktijk, bekend worden, mn passie werken..

 

Nou nee dus. er zat een zelfsaboteur in me die hard aan het werk was wat ik aan de ene kant aan het opbouwen was aan de andere kant weer hard naar beneden te halen.

 

Vanaf het moment dat ik me hier bewust van was ben ik heel bewust gaan kijken naar wat ik mezelf wijsgemaakt had waardoor ik die muur gecreëerd had.

 

Bijvoorbeeld, ooit had ik als overtuiging aangenomen dat ik nooit iets zou bereiken. Dat is een aantal keer tegen me gezegd als ik mijn dromen deelde met mensen.. Daar kon ik toch geen droog brood mee verdienen en op die manier zou ik niks bereiken werd er dan lachend tegen me gezegd. En ik was toen al een wereldverbeteraar maar alles werd afgedaan door deze mensen..

 

Wat ik geleerd heb de afgelopen tijd was dat deze mensen eigenlijk niet wisten wat ze met mij aanmoesten want mijn denkwijze en belevingswereld was zo anders. Alleen doordat zij toen groot waren en ik klein heb ik dat toen als een waarheid aangenomen.

Nu heb ik hun mening van toen aan hen teruggegeven en mezelf dus vrijgemaakt van deze overtuiging.

En toen ik dat in die situatie had gedaan leek het wel of de jackpot gevallen was… er bleven overtuigingen aan komen rollen die ik op deze manier allemaal ontkracht heb…

 

Nadat ik daarmee klaar was voelde ik me zo bevrijd en kwam ik erachter dat ik gewoon mijn stappen kon gaan zetten. En inderdaad, er gebeurde niets vreselijks.. al was het in het begin wel vreselijk spannend.

 

Heb jij ook zo’n muur waar je steeds tegenaan loopt? Ga er eens rustig voor zitten en onderzoek vanuit welke stenen die muur is opgebouwd. En bedenk voor jezelf daarna een manier om afscheid te nemen van deze taboes en negatieve overtuigingen.